Spelen en leren spelen helpt kinderen opvoeden. Dat heb ik nu zelf ook al ondervonden. Maar wat hebben we zelf als volwassene aan het spel in al haar varianten?
Zonder spel zijn we verloren
Het spel is zo essentieel voor ons groeiproces, niet alleen als kinderen, ook als volwassenen, dat het een dagelijks onderdeel van ons bestaan zou moeten zijn. Zonder spel zijn we niets dan verloren schepsels, eenvoudigweg omdat we niets leren, niet evolueren. Maar ook een spel is niets zonder vorm.
Het spectrum van spelvormen
Naarmate we ouder worden, merken we dat we meer en meer regels en richtlijnen nodig hebben om het spel een effectieve vorm te geven. Een kind heeft dit niet nodig. Of wel? Ik denk dat een kind ook nood heeft aan een soort van basisvorm dat het spel een kader en het kind de kans geeft om te spelen.
Na wat opzoekingswerk rond het ontstaan van het spel, en mogelijke spelvormen, lijkt het blokkenspel me de meest rudimentaire vorm die het kind, en het kind in iedere volwassene, een kansrijke kader schept om verbeelding letterlijk ‘op te bouwen’. Uiteindelijk kom je dan via oerklassieke videogames als Tetris uit bij hedendaagse blokspelen zoals Kubb, Kapla, etc.
Genoeg spelenderwijs toevertrouwd aan deze blog zou ik zo zeggen. Tot zover mijn bedenkingen voor vanavond. De rest worden nachtgedachten. Slaap zacht.
Tweet